Waarom doen we wat we doen?

Lees de story van DickerSchutz en ontdek hoe we in elkaar zitten.

The Story of DickerSchutz

Door Erwin Dicker

Het is 2007 en ik ben klaar met een crisismanagementklus in een bedrijf met 500 man. De reorganisatie was een uitdagende klus met mooie resultaten maar ook pijnlijke beslissingen voor mensen die ik leerde kennen. Ik wilde nog eens wat anders doen, wat leuks.

Ik wilde dolgraag nog eens iets leuks, iets kleins doen en liefst in de handel. Ik reed amerikaanse pickup en die was aan vervanging toe. Goh, wat was ik gek op die auto, een zwarte 1999 Chevrolet Silverado op LPG, met een hardtop en op grijs kenteken. Gewoon goedkoop een dikke bak rijden, veilig, voordelig en supercomfortabel.

Het gedoe om zo’n Amerikaan op Nederlands kenteken te krijgen was een hele heisa. Er waren wel wat handelaren, maar ja, de moraal voelde niet optimaal, op zijn zachts gezegd.

Dus was de droom geboren! In mijn fantasie maakte ik mensen oprecht blij met hun nieuwe amerikaanse pickup. Dat leek me gewoon heerlijk om te doen. Geeft gewoon een giga impuls het afleveren en blij maken met zo’n auto. Bam! Heerlijk, te gek. 

Maar ja, uiteraard had ik hobstakels. Ik had er plek voor want ik had nog een leuk en multifunctioneel bedrijfspand. Technisch was ik wel, maar verstand van auto’s? … Kon ik dan wel auto’s verkopen?

Hobbels!

Mijn gevoel zei dat er wel meer autoverkopers waren die niet konden sleutelen, dus daarmee wimpelde ik dat hobbeltje weg. Onderhoud kon ik ook niet doen… een vriend van me had een onderhoudsbedrijf in de straat en die wilde me graag helpen. Ik hoor Martin, zijn vader nog zeggen: “Maar Erwin, wat kan er aan die auto’s komen?” Soms is het fijn dat je er geen verstand van hebt, want dan kun je er geen antwoord op geven. Problem solved. Go for it!

Stel ik kocht een auto en kon hem niet verkopen? Dan hield ik hem zelf, en dan was het ergste leed geleden. Op het internet vond ik contacten en had ik het lef mijn eerste Chevrolet Avalanche te bestellen. Een machtige, multifunctionele pickup. 

Wat duurde dat lang. Geld overgemaakt naar een vreemde en dan wachten totdat hij kwam. Geloof me, nerveus was ik stiekem toch wel. Wat zou ik Rozette (Schutz, van DickerSchutz) moeten zeggen dat het geld in de Atlantische Oceaan was terecht gekomen?

Ik sprong een gat in de lucht toen ik vanuit het kantoortje de neus van die eerste zwarte Chevrolet Avalanche. Wat zeg ik, een gat? Wel 5 zwarte gaten inclusief een vreugdedans. Ik weet het nog precies, kon mijn ogen gewoon niet geloven. 

Prachtig was hij, want het was het nét uitgekomen nieuwe model. Maar ja, verkopen was nu de uitdaging… Ik had geen website, niks. Kon hem op marktplaats zetten, maar waarom zou je nu een Avalanche kopen gewoon vanuit een bedrijfspand dat helemaal niet op een garage leek en waarvan de eigenaar geen verstand van auto’s had? Zonder kenteken? De volgende hobbel was geboren.


Hoe kon ik nu die auto verkopen?

Hoe kon ik me nu onderscheiden? Dat was altijd de vraag in crisismanagementklussen. Hoe kun je je onderscheiden van de concurrentie? Een vraag die vandaag de dag zeer actueel is voor elke ondernemer.

Ga er nu maar aan staan, geen website, geen idee… In feite was het nog slechter als boven beschreven was. Ik dacht namelijk door zo een auto beschikbaar te hebben, dat dat al iets speciaals was. En dat was dus niet uniek, er waren er echt wel meer die zulke auto’s nieuw verkochten. Dus wat nu?

Ik was, door mijn IT achtergrond, wel handig met computers en heb op een zondag een website-je in elkaar gesleuteld www.chevrolet-import.nl . Dat hier later advocaten van General Motors op af kwamen had ik mij toen nog niet gerealiseerd. En omdat mijn kennis beperkt was hield ik het even bij dit merk, Chevrolet, en zelfs ook dit model, de Avalanche. Later zou me dat de titel Mr Avalanche opleveren.
Inmiddels had ik ook contact met Jan Pouls uit Baarlo, een rot in het vak en tot op de dag van vandaag een topbedrijf. Ja hij is duur, maar ook goed. Geen gezeik voor ons en tevreden klanten. Daar draait het om. Jan raadde me aan om de klepzittingen (geen idee wat dat was) aan te passen aan LPG in de nieuwe motoren. Dat kostte 1200 euro, maar voor dat kleine bedrag voorkwam dat er grote problemen ontstonden.

Een 5,3ltr Vortec V8 van Chevrolet kan (origineel) niet goed tegen gas, en met die aanpassing wel. En dat bespaarde de klanten een hoop ellende.

Dat is wat ik, buiten de features van de Avalanche, communiceerde. Daar schreef ik stukjes over, met wat foto’s maakte ik er een smeuiig verhaaltje van. Ik zorgde ervoor, die middag dat er ook wat Adwords (Google) advertenties op het internet verschenen. Ik was toen wel de enige. Geloof het of niet, binnen een paar uur had ik al aanvragen.

“Kan ik komen kijken?”

Oei. Uhmmm natuurlijk. Het pand was echt netjes, ook met mooie kantoren. Ik had een eenvoudig bureautje. Kon ik daar klanten overtuigen om die Avalanche te kopen? Eén (1) Chevrolet Avalanche in een bedrijfspand van 500m2. Later wisten we niet meer hoe we ze erin moesten proppen. Maar uiteraard. “U bent welkom”!

Ik weet het nog goed. Vader en zoon. De vader was ernstig ziek geweest en daarom wilde de zoon een droom van de vader verwezenlijken. Ik had een mooie aanbieding gemaakt en dit was precies waarom ik dit was begonnen, iemand gelukkig maken met een mooie Amerikaanse auto. Het voelde als een eer om de auto aan hem mogen te verkopen. Het klikte erg goed en ik was superblij toen ik het verlossende telefoontje kreeg dat de bestelling doorging!

Later hebben we de auto teruggekocht omdat zijn vader overleden was. Toen kregen we weer de bevestiging dat hij in zijn laatste maanden toch nog plezier had mogen beleven aan de Chevrolet Avalanche. Ik krijg er nog steeds een brok van in mijn keel en we zijn er nog altijd dankbaar voor. Stel het je maar eens voor.

Mr Avalanche

Die eerste verkoop, ja dat gaf moed. Het had net zo goed toeval kunnen zijn. Ik kocht er nu 3 in een keer. Dat vond ik al heel wat. We pasten het pand aan, verbeterde de website nog. Meer Adwords en kon er zo in het eerste jaar toch zo’n 50 stuks slijten. 

De RAM (toen nog Dodge Ram) werd steeds populairder. Mijn leveranciers zeiden dat ik die auto ook moest gaan doen, maar ik wilde dat niet. Ik wilde specialist blijven. “Mr Avalanche” was ik inmiddels in 2009. 

Hanna, een Russische autoverkoopster was zeker zo mooi als volhardend. Zij heeft me gelukkig verleid. De eerste RAM was een feit. Hij heeft er 3 dagen gestaan. En eigenlijk ook een topklasse pickup. Makkelijker als de Chevrolet Avalanche omdat we minder aanpassingen moesten doen om hem op grijs kenteken te krijgen, en ook op gas was het een topauto zonder (te verwachten) problemen.

Supersnelle groei

Ook al waren we laat begonnen, die RAM 1500 was een voltreffer. Er was een sterke vraag in de markt en we konden daarop inspelen. Hoe maakten we dan het onderscheid? Nou in het begin was het simpel. Door ze beschikbaar te hebben, en bij een tekort in de markt gaat het dan gemakkelijk.

Auto’s uitgraven

Vooral door de RAM werd ons pand te klein. Binnen was het 500m2, goed voor 20 auto’s, maar ook buiten stond het snel vol. En dat was een drama. We liepen gewoon vast. Iedere dag waren we 2 uur bezig met auto’s in- en uitgraven zoals we het noemden.

Een nieuwe kans

Het was het einde van de financiële crisis in 2013 en we moesten, als we wilden groeien een groter pand hebben. Dat werd in Maastricht, de Molensingel 7 met 5000m2 overdekt. Officieel gingen we in september 2014 open en de groeit zette door. Medewerkers in de werkplaats, kantoor, it-ers, marketeers, verkopers, computersystemen etc etc… werden aan ons apparaat toegevoegd. Kwaliteit en service moesten hoog in het vaandel staan.

Niet altijd leuk

In 2007 zei ik “Ik wil nog eens wat leuks, wat kleins doen”. Maar dat was het al niet meer. Om alle auto’s goed afgeleverd te krijgen moesten we ons uit de naad werken. Er gingen ook dingen mis, door externe factoren, maar ook door de druk die er op ons lag. Feitelijk hadden we teveel klanten. Ja het was niet meer in balans. We spreken over 2016. DickerSchutz was meer een systeem aan het worden in plaats van een mensen-business.

En dat ga je uitstralen naar je klanten, althans daar waren we bang voor.

Internet uitzetten

Rozette zei: “Zet dat internet maar uit”! Dat voelde wel als tegennatuurlijk, want ja, er moesten auto’s verkocht worden. Maar snel werd het duidelijk dat gewoon moest, dat internet uitzetten. Een luxe probleem eigenlijk. Sinds die tijd doen we dus veel minder aan marketing. Klanten krijgen we door mond-tot-mond reclame, de beste die er is. En we zijn er blij mee dat we zoveel goede recensies hebben, en dankbaar.

Fun, Friends and Cars, dat is waarom we het doen!

Een klant is iemand die een dienst of product van je afneemt en daarvoor betaalt. Maar dat is niet genoeg voor ons. Dat geeft ons heel weinig voldoening. Graag gaan we met klanten dieper in gesprek over wat hen beweegt en wat ze bezig houdt. Omdat het bijna allemaal zakenmensen zijn vinden we al snel een gemeenschappelijke klik. Maar ook over auto’s. Wij houden net zoveel van dikke en exclusieve auto’s. En als we dat genot dan samen kunnen delen, dan word je gewoon een vriend. Iemand waarvoor we méér over hebben dan voor een klant. Dan heb je Fun samen. Dan word je ook uitgenodigd op een feestje. Soms helaas ook op een begrafenis. Dan pas voel je waarom je het doet. Samen delen, lief en leed.

Spreekt je dit aan kom eens kijken of we vrienden kunnen worden. Klanten hebben we al genoeg… grapje. En of je dan een auto koopt of niet, maakt helemaal niks uit.



ONZE VIP-VRIENDEN ONTVANGEN MAXIMAAL 1X PER WEEK DE NIEUWSBRIEF MET SUPERACTIES ALS EERSTE
SCHRIJF JE DAAROM METEEN IN:

Thank you! Your submission has been received!
Oops! Something went wrong while submitting the form.